ผมมีลูกชายหนึ่งคนอายุสามขวบตอนนี้ก็ถือว่ากำลังเข้าสู่ช่วงที่กำลังซนเริ่มที่จะรู้เรื่องอะไรต่างมากขึ้น
ผมส่งลูกไปเรียนในตัวอำเภอซึ่งห่างออกไปประมาณสิบกว่ากิโลเมตรตอนเช้าก็จะมีคนไปส่งอาจจะเป็นแม่บ้าง
พ่อบ้าง ปู่หรือย่าบ้างแล้วแต่ว่าใครจะว่างบ้าง ซึ่งตอนนี้ก็พึ่งเรียนได้เพียงหนึ่งเทอมเท่านั้นเอง
สิ่งหนึ่งที่เขาจะพูดถึงและขอให้คนที่พาไปส่งหรือว่าไปรับนั้นพาไปเสมอนั้นก็คือเซเว่น
ความรู้ของเขานั้นก็คือเซเว่นคือที่ๆมีขนมและก็มีของเล่น
ซึ่งก็ไม่รู้ว่าถูกหรือผิดเหมือนกันนะว่าการให้ลูกซื้อของเล่นบ่อยๆมันเป็นเรื่องที่ถูกต้องหรือไม่เพราะลูกผมซื้อของเล่นแทบจะทุกวัน
แต่ว่าของเล่นในเซเว่นนั้นมักจะมีราคาไม่แพง
ชิ้นละไม่กี่บาทซึ่งผมก็คิดในเชิงของการได้ฝึกจินตนาการเพราะว่าหากเขาไม่เล่นของเล่นก็ไม่รู้ว่าเขาจะทำอะไรเพราะแถงบ้านนั้นไม่ค่อยจะมีเพื่อนรุ่นเดียวกันกับเขาสักเท่าใดนัก
ดังนั้นการเล่นกับของเล่นจึงเป็นเรื่องที่ผมคิดว่าน่าจะทำให้เขานั้นสนุกได้มากที่สุดนั้นเอง ฮักชา
แต่ผมก็มีเพื่อนบางคนที่จะไม่ซื้อของเล่นให้กับลูกเลยเพราะว่ากว่าว่าโตขึ้นไปลูกจะเป็นคนใช้เงินเก่งจนเกินไปนั้นเอง
ซึ่งก็เป็นการมองกันคนละมุมผมว่าเขาจะใช้เงินเก่งหรือไม่น่าจะอยู่ที่การอธิบายให้เขาฟังมากกว่าแต่ผมก็ไม่รู้วิธีการที่ถูกต้องร้อยเปอร์เซ็นต์หรอกนะเพราะว่าทุกวันนี้ผมก็ยังมีปัญหาในเรื่องของการเงินอยู่เลย
กลับมาที่เรื่องของความผูกพันระหว่างเด็กกับเซเว่นผมคิดว่าเด็กๆเป็นลูกค้ารายใหญ่ของเซเว่นเลยละเพราะว่าหากเราสังเกตุดูให้ดีๆในเซเว่นจะมีของเล่นเด็กแทบทุกสาขาและมีพื้นที่ใหญ่กว่าสินค้าอื่นๆเสียอีกเพราะว่าด้วยความที่เด็กเขาจะไวกับเรื่องของรูปลักณ์ภายนอกแค่เขาเห็นว่าอะไรสวยเขาก็อยากได้แล้ว
ดังนั้นของในเซเว่นจึงเป็นของที่รูปลักษณ์สวยงามสีสันชูดชาด แต่ความคงทนก็เหมาะสมกับราคา
ผมก็เคยคิดเหมือนกันนะว่าอาจจะเป็นแผนที่เขาวางไว้อยู่แล้วว่าสินค้าไม่ต้องมีความคงทนอะไรมากมายเพราะว่าเด็กจะได้มาซื้อบ่อย
บวกกับเด็กๆมักจะเล่นของแบบรุนแรงและรักษาของยังไม่เป็นนั้นเอง
ซึ่งผู้ปกครองก็รับได้เพราะว่าถึงซื้อของแพงๆให้เด็กไม่นานก็เสียหายอยู่ดี
ทุกวันนี้เด็กๆเกิดมาก็เจอกับเซเว่นแล้ว
และเป็นเหมือนสัญลักษณ์ว่าในนั้นจะต้องมีของเล่นในนั้นจะต้องมีขนมอร่อยๆ
วันเวลาหมุนเวียนไปตามยุคตามสมัย
เด็กสมัยใหม่กับสมัยเก่าอาจจะมีความคิดที่แตกต่างกันบ้างแต่ว่าเราทุกคนก็ยังต้องอยู่ในโลกใบนี้ต่อไปนั้นเอง
